Η ιστορία ενός Περιβάλλοντος στην θεραπεία, Αντιγόνη Συμεωνίδου.

Mετά από 4 χρόνια θεραπείας η Π. ετοιμάστηκε για να υπάρχει στο Περιβάλλον της, μέσα της και έξω από την ίδια.

Μια θεραπευόμενη που με βοήθησε να καταλάβω την έννοια Δημιουργία μέσα στην θεραπεία και την τεράστια σημασία της έννοιας Περιβάλλον.

Η Π.υπήρξε ανεπιθύμητη από το πρώτο της περιβάλλον το ενδομήτριο. Πλάσμα ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης μέσα στην ύπαρξη της μητέρας της έπλεξε την αίσθηση της Αρχής με την Απόρριψη. Παιδί ενός απόλυτα φυσικού τοκετού βγήκε στην ζωή με μια ανεξέλεγκτη δύναμη και ένα ισχυρό ένστικτο επιβίωσης. Κ μετά άρχισε ο πόλεμος. Μεγαλωμένη με απόρριψη, τιμωρίες, συναισθηματική, λεκτική και σωματική βία έγινε ένας άνθρωπος που για επιβιώσει αποσυνδέθηκε από το συναίσθημα της. Αποσυνδέθηκε από την ίδια. Υπήρχε στο περιβάλλον της χωρίς να υπάρχει μέσα της. Με δύο καταθλιπτικά επεισόδια στον κύκλο της ζωής της και με ένα εξαιρετικά επώδυνο επεισόδιο Αρρωστοφοβίας και ειδικά Καρκινοφοβίας ( που κράτησε 3 χρόνια) η Π. μπήκε σε ένα καινούργιο θεραπευτικό περιβάλλον ( στο γραφείο μου).

Στην πρώτη μας συνεδρία ένιωσα ένα μούδιασμα και συνεχώς η λέξη Οργανισμός πετούσε μπροστά μου.
Όταν έφυγε κάθησα λίγο μόνη μου για να συναισθανθώ τι έζησα, τι βίωσα και αφέθηκα ακούγοντας μουσική για να πιάσω και να βάλω σε λέξεις το Μούδιασμα και τον Οργανισμό.
Ναι ήταν ένας Οργανισμός ζωντανός που ήταν σε πόλεμο από την Απαρχή της. Ανατρίχιασα. Από την πρώτη της αίσθηση, από την πρώτη της επαφή με το ασυνείδητο από το πρώτο της άγγιγμα με το συνειδητό, πολεμούσε. Αντέχεις να πολεμάς το περιβάλλον σου κ εσένα στο περιβάλλον σου? Όχι και έτσι αποσυνδέθηκε. Οι καταθλίψεις της ήταν μόνο μια Συνέπεια που την κουκούλωσε.

Σκεφτόμουν ότι καλούμαι να αντιμετωπίσω δύσκολες βιωματικές έννοιες ως θεραπεύτρια. : Απαρχή, Περιβάλλον, Πόλεμος, Αίσθηση, Συνέπεια.

Για ένα λεπτό απογοητεύθηκα. Περνούσαν αυτές οι λέξεις μπροστά από τα μάτια μου και η κάθε μια λέξη είχει δική της Υπόσταση. Μπορούσα να την βοηθήσω? Είχα εργαλεία ειρήνης να τα βάλω με τα όπλα του πολέμου?

Ναι είχα την ανάγκη της για Ειρήνη, την επιθυμία της για Επιβίωση και το δικό μου μεγαλύτερο και πιο συγκλονιστικό για τον άνθρωπο περιβάλλον : Το δικό μου θεραπευτικό περιβάλλον. Ένα καινούργιο, καθαρό, εξαγνισμένο περιβάλλον που θα της έδινε την ευκαιρία στον Τώρα Χωροχρόνο να αναγεννηθεί. Ίσως γιατί σαν θεραπευτές δημιουργούμε καινούργια περιβάλλοντα μέσα από καινούργιες συνθήκες Σύνδεσης που δημιουργούν την Θεραπευτική σχέση και μέσα από την θεραπευτική σχέση δημιουργείς καινούργιο τρόπο σύνδεσης και συσχέτισης με το Είναι σου. Και ναι είχα ένα τεράστιο εργαλείο: Τον δικό μου χώρο που θα έφερνε μια βιωματική συνειδητοποίηση και θα κούμπωνε την μαγεία της φράσης του Carl Sagan.

” Every organism at war with itself is doomed”

Eμείς απλά θα το κάναμε πράξη.

( Θεραπείες λατρεμένες, γενναίοι άνθρωποι και μια θεραπεύτρια που όσο ζει θα θεραπεύεται)

Αντιγόνη Συμεωνίδου
Ψυχολόγος-Υπαρξιακή Ψυχοθεραπεύτρια.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s